Inloggen
Winkelmandje

Wat maakt een hamer een goeie hamer?

Wat maakt een hamer een goeie hamer?
Geplaatst op 28-2-2022 door Sander
Wat maakt een hamer een goeie hamer? Dat hangt er van af waar je hem voor wilt gebruiken en ook wel of je kunt timmeren of meer "een beetje" zeg maar.

Ik moet toegeven dat ik het hameren een beetje verleerd ben, sinds ik spijkerpistolen heb (Senco Fusion op accu en Senco FinishPro BL op perslucht). Vroegû, toen hamerde ik nog lustig met links en met rechts, hoe het uitkwam. En daar was ik ook trots op, dat ik het met beide handen kon. Erg handig als je in een lastige hoek zit. Dat is een beetje weggezakt... maar het is als met fietsen, je verleert het nooit. Denk ik dan. En geloof het of niet, ik heb het timmeren van mijn moeder geleerd. Misschien heb ik daarom ook meer over de techniek van het timmeren en minder over gewoon rammen geleerd. Mijn moeder timmerde bovendien vooral kleine spijkertjes, ook veel koperen spijkertjes. Dan helpt rammen bepaald niet. Subtiliteit wel en oefenen oefenen oefenen. En je moet het dan ook gewoon snappen om het te kunnen.

Maar toen ik zelf ging timmeren waren het geen kleine spijkertjes meer, maar gewone grotere spijkers die gewoon hop het hout in moesten, tijd is geld. Dus recht en dus met zo min mogelijk kracht en vooral met techniek, om voortgang te maken. Doen doen doen. En dan koop je een spijkerpistool. Maar - af en toe even met de hand blijkt nodig.

In mijn gereedschapskist, die altijd mee gaat op klus, heb ik twee hamers zitten. Een eigenlijk best lichte, handzame, bankhamer en een terugslagvrije hamer van Gedore met aan de ene zijde een metalen kop en aan de andere kant een kunststof kop. Die zijn lekker voor middelgrote spijkers, maar voor wat groter spijkers niet. Ooit had ik een klauwhamer voor grotere spijkers, maar waar die gebleven is? Dat was er een die ik even snel gekocht had ooit en die toch heel lang mee was gegaan - ondanks de mindere kwaliteit. Ik was er eerlijk gezegd niet echt rouwig om dat ik die hamer kwijt raakte, hij had iets B-merkerigs over zich en hij wilde maar niet kapot. Maar ik miste hem toch.

Dus toen ik toch bij GereedschapPro was, heb ik een nieuwe hamer uitgezocht. En dat viel niet mee. Ze hebben er veel te veel keuze aan hamers... Meerdere schappen... Dan sta je voor het schap en dan vraag je je af: wat maakt een hamer een goeie hamer? Voor mij is dat het volgende:

1. De hamer moet gewoon lekker in de hand liggen - soort van Harry Potter toverstaf dingetje zeg maar, zoiets.
2. De lengte en het gewicht moeten kloppen met jouw manier van timmeren
3. De hamer moet robuust zijn, lang mee gaan (dat geldt van vooral als eis voor het handvat)
4. De kop en de klauw moeten goed vastzitten en goed afgewerkt zijn
5. De hamer mag er ook wel goed uitzien. In jouw hand. Niet belangrijk, wel prettig. Gek dat GereedschapPro geen spiegel bij het schap heeft hangen - @Sander: tip :-)

Als je timmert, dan moet de hamer het werk doen. Met je pols slinger je de kop naar de spijker en dan, net voor de kop de spijker raakt, stop je met kracht zetten. De kop doet het werk, met je pols zorg je er alleen voor dat je precies de spijker raakt, midden op de kop. De kop stuitert terug omhoog en die beweging volg je met je pols en je pakt die beweging op. En als dat gebeurt, dan voel je in die split second of je de spijker goed hebt geraakt, en je past de volgende slag daarop aan. Oefenen oefenen oefenen doen doen doen en dan krijg je het in je vingers. Zonder er over na te denken. Je let op de spijker, die moet recht het hout in en daarom moet je de spijker recht van boven raken. Je hoort het ook aan de klap, of je hem goed geraakt hebt.

Dat was ook wat mijn moeder me leerde, dat je goed op moet letten dat je de spijker recht van boven raakt. Dan gaat de spijker recht het hout in en dan hoef je ook minder vaak te slaan. Ik herinner me een braderie waar ik met mijn ouders was als kind. Daar stond een man met een blok hout, spijkers en een klauwhamer. Wie een spijker in vijf klappen het hout in kreeg, die won een prijs. Iedereen sloeg de spijkers krom, wat niet zo gek was, want, zo bleek later, er zat een metalen plaatje in het hout. Maar niet mijn moeder. Zo geoefend als ze was met koperen spijkertjes, wist ze de spijker telkens precies recht op zijn kop te raken en met vijf klappen sloeg ze de spijker het hout in, door het metalen plaatje, tot de kop van de spijker het hout raakte. Die man verbaasd, mijn moeder een grote grijns. Het waren de jaren 70, emancipatie greep om zich heen, maar dat vrouwen ook zouden kunnen timmeren... nog even, en ze zouden bij de politie gaan werken... of dokter worden. Ondenkbaar. En ik wist niet of ik me er nou voor moest schamen of er trots op moest zijn. Mijn vader kon andere dingen zeg maar... Maar indrukwekkend en stoer vond ik het wel - en ik wist zeker dat ik dat ook zou willen kunnen - en beter als het kon.

Omdat het op slingeren van de kop aankomt, helpt de afstand tussen waar je de hamer vasthoudt en de kop. Hoe groter die afstand, hoe sneller de kop zal gaan als je de hamer met je pols slingert en hoe groter de impact van de klap. Je wilt de hamer dus aan het uiteinde van de steel vasthouden als je spijkers het hout in wilt meppen. Voor kleinere klapjes wil je de hamer misschien iets dichter bij de kop vasthouden. Dus moet de steel goed trip hebben en aan het uiteinde is een verdikking wel lekker. Daardoor blijft de hamer ook lekker op zijn plek in je hand wanneer je de hamer losjes vasthoudt aan het einde van de zwaai.

Timmeren is oefenen oefenen oefenen doen doen doen om het in je vingers te krijgen (en niet op je vingers). En dan gaat het fluitend, met weinig energie. Je slingert de kop en daarna doen de kop en de snelheid het werk. Je voelt hoe het gaat en past de volgende slag erop aan. Heerlijk als dat gewoon lekker gaat. Heerlijk als je dan een fijne hamer hebt die bij je past.

Ik heb meerdere hamers uitgeprobeerd bij GereedschapPro. De Picard steigerhamer is erg mooi, maar voor mij wat glad in de hand. En die speciale die ze hebben heeft voor mij een wat groot handvat. De Hultafors klauwhamers, die hebben een handvat met aangenaam stroef kunststof - santopreen schijnt dat te heten. Ik ben er altijd een beetje huiverachtig voor, kunststof handvaten, maar dit voelt degelijk, ligt lekker in de hand, en de knobbel aan het uiteinde van de steel zeker. De handvaten zijn er in meerdere maten. Ik heb voor de Large gekozen, maar ook de XL lag lekker in de hand. Er zijn er met een klauw die vooral voor het uittrekken van spijkers is (TC) en die meer als breekijzer zijn gedacht (TR). Ik heb meer behoefte aan het uit kunnen trekken van spijkers, wanneer ik iets even tijdelijk met een spijker vast heb gezet. Dus de TC. En dan graag een wat zwaardere hamer - dus dat werd de TC20L. Zoveel keuze...

Thuisgekomen ben ik de hamer uitgebreider uit gaan proberen. Dan valt de ergonomie op. Dat voel je. Er schijnt ook een polyurethaan plug in de kop te zitten die de trillingen opvangt. Geen idee hoe dat werkt en hoe goed dat werkt. Maar ik weet wel dat ik dit een erg lekker hamer vind. Ik ben blij dat ik mijn oude klauwhamer ben kwijtgeraakt en dat ik deze nieuwe heb gevonden - bij GereedschapPro. Zelfs zonder spiegel bij het schap. Nu moet ik er alleen voor zorgen dat ik deze niet kwijtraak, ik ben er namelijk meteen al aan gehecht.

Lang verhaal kort: de Hultafors klauwhamers, die moet je gewoon voelen en uitproberen. Ik vind hem lekker timmeren, daarom heb ik hem gekocht.

Aanmelden nieuwsbrief

Winkelmandje

Wis filters

Filter

Annuleren
Bevestigen
20220521 07:05:53 PC00False0FalseTrue220102